Bouwen aan paraatheid zonder actuele gezondheidscrisis bij LFI (Landelijke Functie Opschaling Infectieziektebestrijding)
De Landelijke Functie Opschaling Infectieziektebestrijding (LFI) bestaat voor een situatie waarvan we weten dat deze weer gaat komen, alleen niet wanneer. Maar op dat moment moet alles kloppen. Meteen. Juist in die paradox werkt Teun Janssen als consultant van Hieroo Utrecht. In een organisatie die nog volop in opbouw is, brengt hij structuur, overzicht en beweging.
“Wij zijn eigenlijk een crisisorganisatie zonder actuele crisis,” zegt Teun. “Dat maakt het werk interessant, maar ook complex.”
Leidinggevende op de opdracht Sander van der Wiel, Toekomstverkenner en Product Owner van de Planfunctie bij LFI, vult aan: “Je moet vooruitdenken, maar ondertussen ook iets bouwen dat vandaag al werkt.”
Een organisatie die vooruit moet kijken
LFI is onderdeel van het RIVM en heeft de landelijke regie over medisch-operationele processen bij een uitbraak van een A-infectieziekte. Testen, vaccineren, bron- en contactonderzoek en distributie van geneesmiddelen vallen daaronder. De organisatie zit nog in de implementatiefase en moet eind 2026 volledig operationeel zijn.
“Dat betekent dat veel nog niet vastligt,” zegt Teun. “Je werkt in een omgeving waar beslissingen nog worden genomen, terwijl het werk gewoon doorgaat.”
Volgens Sander is dat precies waar de uitdaging zit. “Je kunt wachten tot alles perfect is, maar dat kan hier niet. We moeten dingen vastleggen, ook al weten we dat ze later weer worden aangepast.”
Van PMO naar aanjager
Teun begon bij LFI als PMO/junior projectleider binnen de planfunctie. Die functie richt zich op signaleren, toekomst verkennen en het voorbereiden van de organisatie op wat eraan kan komen. Al snel groeide zijn rol. “In het begin was ik vooral procesmatig bezig,” zegt Teun. “Maar inmiddels leidt ik ook projecten.”
Sander herkende dat vroeg. “We zochten iemand die paste bij de planfunctie,” zegt hij. “En al snel bleek dat Teun meer deed dan dat. Hij pakt niet alleen processen op, maar brengt ook inhoudelijk ideeën in.”
Wat Teun toevoegt, zit volgens Sander vooral in zijn praktische blik. “De uitvoerbaarheid. Je kunt iets moois bedenken, maar wat gaan we er dan mee doen? Die vraag stelt hij continu.”
Structuur in een onzekere context
Een groot deel van Teuns werk draait om het schrijven van handboeken. Voor de ‘koude fase’, waarin er geen crisis is, en voor de ‘warme fase’, waarin LFI wordt omgevormd tot een crisisorganisatie.
“Dat is ingewikkeld,” zegt Teun. “Je schrijft handboeken voor iets wat je nog niet hebt meegemaakt.”
Sander vertelt dat Teun met het idee kwam om de handboeken uit te werken. “Hij kwam ermee: laten we het gewoon opschrijven. Dan hebben we tenminste iets overdraagbaars. Dat initiatief neemt Teun nu echt.”
De handboeken zijn geen statische documenten, maar levende instrumenten. “Ze worden de basis voor hoe we werken,” zegt Sander. “En straks gaan we ze ook testen in een oefening. Dat is een belangrijk moment.”
Ongeduld dat werkt
In een team met veel wetenschappers en inhoudelijke experts vervult Teun een andere rol. “Mijn collega’s zijn heel sterk in analyse,” zegt hij. “Maar soms blijft het daar ook bij. Dan is het mijn rol om te zeggen: oké, en nu gaan we het doen.”
Sander herkent dat direct. “Hij is ongeduldig, maar op een goede manier. Hij houdt van doorpakken. Dat waardeer ik enorm.”
Teun noemt het zelf overzicht houden en knopen doorhakken. “Iemand moet de boel vooruit duwen. Dat is een rol die ik vanzelf ben gaan pakken.”
De vertaalslag van theorie naar praktijk
Het vertrouwen dat daaruit voortkomt, vertaalt zich in verantwoordelijkheid. Teun is inmiddels nauw betrokken bij de voorbereiding van een grote oefening waarin de handboeken in de praktijk worden getest. Een belangrijke stap in het verder professionaliseren van LFI en ervoor zorgen dat de organisatie bij een crisissituatie onmiddellijk van de grond komt.
“Wat mij betreft,” zegt Sander, “is dat ook een stukje legacy van Teun. Die handboeken bepalen nog jarenlang hoe we werken.”
Meer lezen
